نگاهی به «بی‌پدر»؛ نسخه سوم خلاقانه‌تر

سومین‌نسخه نمایش‌ «بی‌پدر» به قلم و کارگردانی محمد مساوات، اجرایی خلاقانه‌تر از نسخه‌های پیشین این‌نمایش است که طی سال‌های گذشته اجرا شده است.

«بی‌پدر»؛ نسخه سومی که خلاقانه و بهتر است

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، می‌گویند محدودیت باعث بروز خلاقیت می‌شود. این‌گفته گزاره‌ای منطقی و واقعی است. نمایش «بی‌پدر» محمد مساوات که این‌روزها سومین‌دور اجرای خود را پشت سر می‌گذارد و تا ۷ خرداد در تماشاخانه لبخند اجرا می‌رود هم ظاهرا با محدودیتی روبرو بوده که از نظر دکور و لوازم صحنه با یک‌تحول خلاقانه روبرو شده است.

مساوات البته ایده‌های خلاقانه و ذهنی تئاتری دارد اما خشونت جاری در فرم اجرایی نسخه‌های پیشین «بی‌پدر» یا باعث شده مخاطبان به او بازخورد منفی بدهند، یا مسئولان و متولیان امور فرهنگی هنری ناراضی باشند و یا این‌که خودش به این‌نتیجه رسیده که باید خشونت کار را کاهش دهد. هرکدام از این‌حالت‌ها که بوده باشد که حالت سوم بیشتر متصور است، باعث شده نسخه سوم «بی‌پدر» باز هم خلاقانه‌تر شود.

مخاطب پیشین این‌نمایش، قبلا با بارش خون و صحنه‌های نمادین خونریزی و سلاخی روبرو بود اما طراحی و استفاده از عناصر نور و چراغ‌های نئون هم کنایه‌های موجود در لحظات و دیالوگ‌ها و هم طنز کار را ارتقا داده‌اند. 

«بی‌پدر»؛ نسخه سومی که خلاقانه و بهتر است

«بی‌پدر»‌ در روزگاری که گروه‌های مختلف تئاتری برای فروش باید دست به دامان سلبریتی‌ها و چهره‌های شناخته‌شده سینما و تلویزیون شوند، اثری شریف و تئاتری به‌ماهُوَ تئاتر است. البته نام مساوات خود عامل مهمی در آوردن تماشاگر به سالن اجراست و این‌کارگردان خلاق پس از اجرای چندم «بی‌پدر» و «خانه وا ده»‌ در سالن‌های تماشاخانه لبخند، اثر جدیدی به‌نام «زندانی در دانمارک» را به‌عنوان اثر تازه گروه رادیکال ۱۴ روی صحنه برده که خودش هم ایفاگر تنها شخصیت آن است و باید دید در این‌کار چه‌اجرایی را پیش رویمان قرار می‌دهد. 

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *