تماشای کوتاه و یهویی، سبک سلیقهای خاصی را میطلبد. چه با یک سیتکام انیمیشنی روبرو باشیم چه با یک سریال دراما از شبکهی اچبیاو، بعضی از ما واقعاً توان ساعتها وقت گذاشتن برای روایتهای طولانی …
تماشای کوتاه و یهویی، سبک سلیقهای خاصی را میطلبد. چه با یک سیتکام انیمیشنی روبرو باشیم چه با یک سریال دراما از شبکهی اچبیاو، بعضی از ما واقعاً توان ساعتها وقت گذاشتن برای روایتهای طولانی را نداریم. فیلم، از این نظر بهتر است چرا که با یک نفس تمام محتوا را روبروی بیننده قرار میدهد؛ چه نود دقیقه باشد چه سه ساعت، در یک نوبت میتوان آن را صرف کرد! اما میدانید بهترین پیشنهاد، برای چنین سلیقهی دمدمی مزاج و تنوعطلبی چیست؟ فیلمهای مجموعهای یا آنتولوژی، کلکسیونی گلچین شده از چند قطعه کوتاه سینمایی ارائه میکنند که به عنوان یک میان وعده یا یک تماشای کوتاه، واقعاً عالی هستند.
فیلمهای آنتولوژی را زیاد در تئاترها نمیبینیم و مثل هر فرم سینمایی دیگر، با چالشهای مخصوص به خود روبرو هستند؛ کیفیت نامتوازن بین قسمتها، عدم ارتباط معنادار بین قسمتهای متفاوت و ناهماهنگی بین کارکنان، همگی میتوانند یک چنین فیلمی را آلوده کنند. با این حال، فرم آنتولوژیک به سازندگان این اجازه را میدهد که آزادانه دست به خلاقیت بزنند و تجارب جدید بیافرینند؛ کاری که با روایتهای طولانیتر توان انجامش را ندارند. نتایج به دست آمده مسلماً نابرابر خواهد بود، اما بهترین فیلمهای آنتولوژی نمونههای موفقی هستند که در آنها تلاش خلاقانه به خوبی به ثمر نشسته است؛ در آنها با تلاشهایی منحصر به فرد روبرو میشویم که لحن روایی، درونمایه و ساختار، همگی آزموده میشوند و تجارب جدیدی از این ابزارهای سینمایی بیرون میزند.