اساسیترین تحریم ایران در سازمان ملل که مربوط به قطعنامه 1929 است، دقیقا در فاصله 6 ماه بعد از پایان فتنه…
جوان آنلاین: همزمان با نوروز 1388 و پس از موفقیتهای ایران در عرصه هستهای و تحولات منطقه به نفع ایران، آمریکاییها هم به این نتیجه رسیدند که ادامه فشارها اثربخش نیست، لذا اوباما- که تنها سه ماه از حضورش در کاخ سفید میگذشت- اولین پیام نوروزی خود را برای تلطیف فضا ارسال کرد و بعد از آن هم به رهبر انقلاب نامه نوشت. در همین اثنا اخباری از تلاشهای آمریکا برای آغاز مذاکرات با ایران نیز منتشر شد. اوایل اسفند تا پایان اردیبهشت زمانی بود که آمریکاییها و اروپاییها همزمان از اصلاح روابط با ایران سخن میگفتند اما به دلیل نزدیکی به انتخابات نمیخواستند در عمل انجامشده بمانند، لذا ترجیح دادند تا پایان انتخابات صبر کنند. چند ماه بعد اما این موضع تحلیل رفته و تضعیف شده در برابر ایران تبدیل به نمایی کامل از دشمنی و دخالت در امور داخلی شد و مسیر گفتوگو و مذاکره برای مدتها مسدود ماند. در این مدت آمریکاییها هرچه توانستند برای حمایت از آشوبها و اغتشاشات عملیات کردند و بعد از آن فاز خود را به فاز تحریمی تغییر دادند.
سوای اینکه در ادامه درخصوص تحریمهای آمریکایی توضیحات کافی ارائه خواهد شد، باید گفت که اساسیترین تحریم ایران در سازمان ملل که مربوط به قطعنامه 1929 است، دقیقا در فاصله 6 ماه بعد از پایان فتنه، یعنی همزمان با اولین تحریمهای آمریکا علیه ایران در دوران اوباما تصویب شد و به عبارتی سازمان ملل با فشار آمریکاییها قطعنامهای وسیع علیه ایران با تحریمهای متنوع تصویب کرد؛ قطعنامهای که مقارن بود با تصویب تحریمهای cisada در آمریکا.
روزنامه «کریستین ساینس مانیتور» به نقل از یک مقام آمریکایی چندی بعد توضیح داد: «اواخر سال 2009 ما تقریبا بهطور کامل رویکردمان را به سمت تصویب قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل تغییر داده بودیم.»
پس از مدتی هم نشریه «هیل» رسما تغییر فاز را اعلام کرد و از تدوین تحریمهای جدید خبر داد. هیلاری کلینتون، وزیر وقت امور خارجه آمریکا در کتاب خاطرات خود ماجرای«چگونه از آشوب حمایت کردهایم» را بهخوبی تصویر میکند. او در بخشی از این کتاب میگوید: «پس از اعتراضها به نتیجه انتخابات سال 88، آمریکا توانست کشورهای دیگر را برای اعمال تحریمهای جدید علیه ایران همراه سازد.»