به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، در چند دهه اخیر، مسئله مذاکرات ایران با آمریکا با فراز و نشیب فراوانی در این چند دهه مواجه بوده است. این مذاکرات، همواره با واکنش های گسترده داخلی و خارجی، موافقان و مخالفان سرسخت و مهمتر از همه، پرسش های بی پاسخ زیادی در افکار عمومی همراه بوده است. شاید در چنین شرایطی، رسانه ملی به عنوان مهمترین بستر ارتباطی و اطلاع رسانی کشور، نقشی حساس و انکارناپذیر در شفاف سازی، روایت دقیق وقایع و پاسخگویی به دغدغه های فکری شهروندان ایفا می کند. اما غیر از بخش خبری صداوسیما، یکی از کارآمدترین قالب ها برای پاسخگویی به برخی ابهامات، مستندهای سیاسی- تاریخی مبتنی بر واقعیات، اسناد معتبر و روایت های متقن است. یک مستند حرفهای در حوزه مذاکرات، نه تنها می تواند تصویری روشن و مستند از رفتار طرفین در طول تاریخ ارائه دهد، بلکه با روایت بی طرفانه و مستدل، این امکان را به مخاطب میدهد که خود به قضاوت بنشیند و ببیند کنش و واکنش ایران و آمریکا در مذاکرات چگونه بوده است.
مستند «پرونده باز» محصول مرکز هنری رسانه ای نهضت برای اولین بار تصویری مفصل از مذایزدی: وقتی شما تشخیص رسانه ای نداشته باشید همین می شود. فیلم، مستند یا اثری که نمایش داده می شود، قاعدتاً برای انتقال پیام است اما آنها می خواهند در این باره خودشان تصمیم بگیرند. مثلاً فرض کنید مستندی ساخته اید درباره جنگ ایران و عراق. مدیران مستند را می بینند و می گویند «این مستند تأثیر منفی در مخاطب می گذارد و باعث می شود که مقاومت ما در هشت سال دفاع مقدس مقابل عراق مثلاً مخدوش شود». این البته حرف درستی است و نباید خروجی اینطور باشد. اما این تشخیص غلط است. اینکه فرد به زعم خود فکر می کند که مستند محتوای بدی دارد و نمی توانند تشخیص دهند منجر به این خروجی می شود. دچار اشتباه می شوند چون مستند لحن و شکل و شمایلش متفاوت است، یا با مستندهای سال های پیش که مثلاً تلویزیون پخش می کرد، تفاوت دارد. این تفاوت باعث می شود که جلویش گرفته شود.
59243