در ژرفای شاهنامه، خدا تنها نامی در آغاز دفتر نیست؛ حضوری است که در رگرگ روایتها جاری است. آنجا که پهلوانی در غبار شکست فرو میافتد، نخست دست به دامان نیروی بازوی خویش نمیشود؛ چشم به روشنای دادار میدوزد. آنجا که انسانی در تنگنای بیم و مرگ میایستد، هنوز روزنی از امید در دلش زنده است، زیرا جهان فردوسی بیپناه و بیمعنا رها نشده است.
یادداشت احمد مبلغی درباره خدا در اندیشه حکیم فردوسی؛
نگارندهٔ چرخ گردنده اوست
در ژرفای شاهنامه، خدا تنها نامی در آغاز دفتر نیست؛ حضوری است که در رگرگ روایتها جاری است. آنجا که پهلوانی در غبار شکست فرو میافتد، نخست دست به دامان نیروی بازوی خویش نمیشود؛ چشم به روشنای دادار میدوزد. آنجا که انسانی در تنگنای بیم و مرگ میایستد، هنوز روزنی از امید در دلش زنده است، زیرا جهان فردوسی بیپناه و بیمعنا رها نشده است.
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- احمد مبلغی، عضو مجلس خبرگان رهبری؛ به نام خداوند جان و خرد /کزین برتر اندیشه برنگذرد. خداوند جان و خرد؛ همان نور بیکرانه و شگرف. چون اندیشه آدمی سوی او پر کشد، زبان فرومیماند و گفتار به پایان میرسد. آنجا خرد درمییابد راز آفرینش در بند واژه نمیگنجد؛ تنها باید سراسر، جان شد و شکوه دادار دریافت.
