بیخوابی اولیه ناشی از اختلال عملكرد مكانیسمهای خواب و مراكز خواب در مغز است که این بیخوابی بسیار نادر است. اما بیخوابی ثانویه ناشی از اختلال اضطرابی، افسردگی یا اختلالات خلقی است و اکثر بیخوابیها ناشی از بیخوابی ثانویه است. ممکن است در برخی افراد افسردگی وجود داشته باشد، ولی به دلیل اینکه این افسردگی پنهان است، خود را نشان ندهد و فرد به بیخوابی مبتلا شود. در این مواقع افراد را میتوان با روشهای شناخت درمانی، رفتاردرمانی و دارو درمانی درمان کرد.
حالا اگر فردی اختلال خاصی نداشته باشد و فقط مشغله های ذهنی و روزمره مانع خوابش میشود، میتواند با رعایت یک سری تکنیک ها شبها به راحتی به خواب برود.
1- افراد نباید زمانیکه هنوز خوابشان نگرفته است، به رختخواب خود بروند.