هارپر لی در یک جمله معروف گفته بود: «من نخواستم در رقابت باشم با مرغ مقلد. اینکه همه بپرسن آیا رمان دومم هم مثل اون میشه، فلجم میکرد.» او برخلاف دوست نزدیکش ترومن کاپوتی که شیفته توجه و رسانه بود، آدمی خجالتی، کمحرف و گوشهگیر بود. از مصاحبه فراری بود، به ندرت سخنرانی میکرد و همیشه حریم شخصی برایش مهمتر از دیدهشدن بود
جوان آنلاین: دست کشیدن از نویسندگی و خداحافظی با کاغذ و قلم میتواند یکی از تصمیمهای شوکهکننده نویسندگان بزرگ باشد. آنها با عشق عمرشان را صرف نویسندگی کردهاند و از اینکه کتابهایشان دیده و خوانده شوند، لذت بردهاند، از یک جایی به بعد تصمیم گرفتهاند عطای نویسندگی را به لقایش ببخشند و دیگر کلمهای برای هیچ کسی ننویسند.
خداحافظی از نویسندگی برای هر نویسندهای تصمیمی سخت و دردناک است، اما باید دید نویسندگان بزرگ چه روندی را در طول سالها فعالیت حرفهایشان گذراندهاند که حاضر شدهاند از عشق به نویسندگی دست بکشند. چنین تصمیمی برای خوانندگان و طرفداران این نویسندگان هم ناراحتکننده است. اینکه برای سالها طرفدار و خواننده کتابهای یک نویسنده باشید و بعد او به شکلی ناگهانی تصمیم بگیرد دست از نوشتن بکشد، هر طرفدار مشتاق را ناراحت میکند.
هر آمدنی یک رفتنی دارد
ژان برویر، نویسنده فرانسوی در نقل قول جالبی درباره این نویسندگان چنین میگوید: «شکوه و دستاورد بعضی از آدمها در این است که خوب مینویسند و امتیاز برخی از نویسندگان را باید در این بدانیم که دیگر نمینویسند.» از دید این نویسنده فرانسوی، هر آمدنی یک رفتنی دارد و همین که نویسندگان بفهمند از روزهای اوج و شکوهشان فاصله گرفتهاند و دیگر توان نگارش اثری درخور را ندارند، همان بهتر که دیگر چیزی ننویسند و به شکلی آبرومند از دنیای نویسندگی خداحافظی کنند.