بهنام شریفی: کارنامه بازیگری نوید محمدزاده آینه یک وضعیت است.بازیگری که تناقضهای دوران خود را در کالبد و روحش حمل میکند و عصیان، خشم مقدس و مهرش بر پردهها نقش میبندد. انگار روح بیقرارش در کالبدش جا نمیشود. روح بیقراری که برخلاف نسل آرمانخواه گذشتهاش تنها میخواهد زندگی کند و نمیتواند و نمیگذارند.
نوید «عصبانی نیستم» اولین نقش مهم کارنامهاش همه ویژگیهای کاراکترش را یک جا دارد: جوانی عاصی که در پی عشق میدود و نمیرسد. میخواهد زندگی کند و زمانهی نامراد نمیگذارد. محمدزاده این خشم سالیان را که نشان اندوهی بزرگ بود، در چشمهای نجیب، میمیک و بدنش ترسیم کرد. سیمرغ در آخرین لحظه به او نرسید و انگار سرنوشت کاراکتر به سرنوشت او گره خورد. اما محمدزادهیی که تجربهی حضوری درخشان در تئاتر را داشت، مانند یک سوار مصمم به پیش تاخت. خسته نشد.