فرشته فراهانی ـ نگاهی به هزینه های کودکان در بازار اقلام اساسی نوزاد نشان میدهد که دولت عملاً بازار را رها کرده است و کودکان زیر یک سال اکنون به «گرانترین عضو خانواده» تبدیل شده اند و سوال این است که «چه کسی بر بازار اقلام زیستی نوزادان نظارت میکند؟ البته وزارت صمت و سازمان حمایت از حقوق مصرف کنندگان که مدعی لایههای نظارتی هستند ، اما انگار نه تنتها از جابهجایی هفتگی قیمت شیرخشک و پوشک خبر ندارند .
به گزارش سرویس اقتصادی تابناک ، در حالی که بیلبوردهای شهری و تریبونهای رسمی، خانوادهها را به فرزندآوری تشویق میکنند، نگاهی به فاکتورهای خرید یک نوزاد زیر یکسال نشان میدهد که «پدر شدن» در ایران ۱۴۰۴ به یک رویای غیرممکن تبدیل شده است ؛ به طوری که از شیرخشکهایی که با قطرهچکان ارز میگیرند تا پوشکهایی که قیمتشان با نرخ دلار نوسان میکند یک حقیقت را آشکار می کند و آن این است که هزینههای میلیونی نوزاد، قانون جوانی جمعیت را در همان گام اول، یعنی داروخانه و فروشگاه ها به زانو درآورده است.
یک حساب کتاب ساده در مخارج ماهیانه یک نوزاد نشان میدهد که هزینهی حداقلی پوشک، شیرخشک و مکملهای ضروری، ماهانه بین ۴ تا ۷ میلیون تومان متغیر است اما در مقابل، کالابرگهای تشویقی و یارانهها حتی ۱۰ عیت کف بازار» نیست درحالی که حتی هزینه «قطرههای ویتامین» نوزاد را هم پوشش نمیدهد، چه برسد به شیرخشک و پوشک.
این تمام دارایی منطق مدیریتی کسانی است که انتظار دارند با هیچ جمعیت را جوان کنند اما درعمل ارگان هایی مانند وزارت بهداشت و وزارت صمت، با رها کردن افسار قیمت مکملها و اقلام بهداشتی، عملاً فرزندآوری را برای طبقات ضعیف به یک «جرم اقتصادی» تبدیل کردهاند.
مخاطبان تابناک اعلام کرده اند که قیمت یک بسته پوشک یا یک قوطی شیرخشک در دو داروخانهی کنار هم متفاوت است سازمان تعزیرات حکومتی که باید با اهرمهای نظارتی جلوی زیادهخواهی تولیدکنندگان و واردکنندگان را بگیرد، عملاً بازار را به «عرضه و تقاضای بیرحمانه» سپرده است ضمن اینکه وزارت بهداشت هم با عدم تخصیص به موقع ارز برای مواد اولیه مکملها و شیرخشک، خود به عامل اصلی گرانی تبدیل شده است.