به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در روزهای وداع، تشییع و تدفین باشکوه رهبر شهید، یکی از رساترین و فراگیرترین شعارهای حاضران در مراسم، مطالبه خونخواهی و مجازات آمران و عاملان آن جنایت بود. این مطالبه، واکنش گذرا، هیجانی، مبهم و احساسی نبود؛ بلکه حس عدالتخواهی ملتی را بازتاب میداد و میدهد که معتقد است چنان جنایتی نباید بیپاسخ بماند. تأکید رهبر معظم انقلاب، آیت الله سید مجتبی خامنهای در پیام اخیرشان بر ضرورت خونخواهی و انتقام نیز نشان داد که این خواست عمومی، در عالیترین سطح نظام نیز به رسمیت شناخته شده و بخشی از اراده ملی برای دفاع از امنیت و عزت کشور است.
به روایت نورنیوز، به این اعتبار، مطالبه خونخواهی، از جمله موضوعاتی است که توانسته است در مقیاسی وسیع، میان مردم، رهبری و مسئولان مختلف کشور وحدت و همصدایی و اتفاق نظر ایجاد کند. تقریبا هیچ اختلافی بر سر اصل ضرورت خونخواهی دیده نمیشود و تمامی ارکان سیاسی و نظامی و امنیتی و اجتماعی ایران امروز، با تبیینها و تفسیرهای مخصوص خود، خونخواهی را فریاد میزنند و هریک شیوهها، سطوح و ابزارهایی را برای تحقق این هدف پیشنهاد میدهند.
با ا» را به اختلاف بر سر «اصل» تبدیل کردن.
واقعیت آن است که دشمن، از تکثر ابزارهای جمهوری اسلامی نگران است، نه از وحدت ظاهری بر سر یک روش خاص. اقتدار یک نظام سیاسی در آن است که بتواند همزمان از ظرفیتهای نظامی، اطلاعاتی، حقوقی، دیپلماتیک، رسانهای و سیاسی برای تحقق اهداف ملی بهره بگیرد. این ابزارها رقیب یکدیگر نیستند؛ اجزای یک راهبرد جامعاند.
از همین منظر، نباید اجازه داد مطالبه خونخواهی که امروز یکی از نقاط اجماع ملی است، به عرصه رقابتهای جناحی و مسابقه اثبات انقلابیگری تبدیل شود. جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به انسجام، اعتماد و همافزایی نیاز دارد. تبدیل یک مطالبه مشترک به یک آزمون سیاسی برای سنجش میزان انقلابیگری افراد، نه کمکی به تحقق عدالت میکند و نه انتقام را به نتیجه نزدیکتر میسازد. انتقام، هنگامی معنا و اثر راهبردی پیدا میکند که محصول اراده واحد ملی باشد، نه دستاویز دوقطبیسازیهای داخلی. هر اقدامی که این وحدت را مخدوش کند، حتی اگر با ادبیات تند و انقلابی بیان شود، ناخواسته از ارزش راهبردی همان مطالبهای میکاهد که مدعی دفاع از آن است.
31216