به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، یکی از سبکهای سینهزنی و عزاداری قدیمی ایرانی، واحد سنگین است که سینهزنها برای رعایت وزن و ضرباهنگ آن، خم شده و ضمن احترام به پرچم و بیرقها به سینه میزنند.
یکی از نوحههای واحدی که فاطمیه سال گذشته (۱۴۰۳) خوانده شد، توسط حاجحسین سیبسرخی در هیات روضهالعباس (ع) تهران بود که روز ۱۹ آبان ۱۴۰۳ همزمان با روز شهادت حضرت زهرا (س) خوانده شد. ایننوحه مربوط به فاطمیه اول آنسال است و پیکره اصلی آن به اینترتیب است:
سر و جانم باد فدای حیدر، رجز میخوانم شبیه مادر
روحی لروحک الفداء مولانا علی، نفسی لنفسک الوقا مولانا علی
گفتم میان فتنهها مولانا علی، جانم فدای مرتضی مولانا علی
به شب روضه سوگند به همین موج بیرق، که بود اینشعارم علی حق و معالحق
***
تا به حال ایننوحهها در قالب پرونده نوحههای قدیمی منتشر شدهاند:
* «نوحههای قدیمی: چشمان ماه و خورشید و کوکب/محو جمال طفلان زینب»
* «نوحههای قدیمی: خاک گرم کربلا لالهگون گردید/نوگل باغ حسن غرق خون گردید»
* «نوحههای قدیمی: زینبم جان اوستی یم جانانی گوزلر گوزلریم/مرثیهای از نوارکاست «زینب زینب»»
* «نوحههای