محمدامین حسینیان امیرخیز، کارگردان در گفت و گو با میزان، از نقطه شروع علاقهاش به فیلمسازی گفت: دانشآموز پایه دهم رشته ریاضیفیزیک هستم، اما از کودکی به کارهای هنری علاقه داشتهام. دوران خانهنشینی کرونا باعث شد وقت بیشتری صرف دیدن فیلم کنم و همین موضوع کمکم علاقهام را جدیتر کرد. در آن دوره فهمیدم که میخواهم روزی خودم فیلم بسازم و سینما برایم به یک علاقه جدی و واقعی تبدیل شده است.
وی از هدفش برای ورود به عرصه فیلمسازی گفت: من به سینما علاقه زیادیدارم، اما هدفم تنها ساختن فیلم برای حضور در جشنوارهها نیست. دلممیخواهد کارهایم درباره مردم باشد، درباره حقیقت. نمیخواهم فقط جایزهبگیرم؛ میخواهم فیلمی بسازم که حرف درست بزند و نقدی منصفانه ارائهکند، این برایم از هر جایزهای ارزشمندتر است. گاهی رسانهها باعثمیشوند نگاه مردم به سینما دچار سوءتفاهم شود. برخی استفادههاینادرست از سینما هم فضا را مخدوش میکند؛ اما اگر این حوزه درستمدیریت شود، میتوان نگاه جامعه را به مسیر صحیح هدایت کرد.
او از تجربه حضور در اولین جشنواره فیلمسازی مدرسه گفت: یک جشنوارهای بود به نام «جشنواره فیلم مدرسه»؛ همانجا اولین کارم را ساختم. یک نماهنگ ارسال کردم و فیلمنامهای هم نوشتم. در دوره اول اصلاًپذیرفته نشدم، چون تجربهای نداشتم، اما بعدها یاد گرفتم و تواناییام بهترشد. در دوره دوم نامزد شدم و همین اتفاق به من انگیزه داد تا ادامه بدهم.