صادق حسینزاده ملکی، معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش در تشریح ابعاد و اهمیت بخشنامه جدید این وزارتخانه درباره ممنوعیت تنبیه بدنی در گفتوگو با خبرنگار آنا اظهار کرد: این دستورالعمل صرفاً محدود به موضوع تنبیه بدنی دانشآموزان نیست، بلکه ناظر به کلیت فضای مدرسه و کیفیت روابط انسانی در آن است. به گفته وی، این بخشنامه بر ایجاد محیطی امن، آرام، محترمانه و مبتنی بر حفظ کرامت انسانی برای همه اعضای مدرسه، اعم از دانشآموزان و معلمان، تأکید دارد.
وی با اشاره به تفاوت این بخشنامه با آییننامهها و مقررات پیشین توضیح داد: اگرچه در اسناد بالادستی، آییننامهها و بخشنامههای گذشته نیز به منع تنبیه بدنی و رعایت حقوق دانشآموزان اشاره شده بود، اما اهمیت دستورالعمل اخیر در جامعیت آن نهفته است. این بخشنامه مجموعهای از مضامین کلیدی مانند احترام متقابل، آرامش روانی، کرامت انسانی و حقوق فردی و اجتماعی را بهصورت یکپارچه مورد توجه قرار داده و همین نگاه منسجم، به آن کارکرد و اثرگذاری متفاوتی بخشیده است.
معاون پرورشی و فرهنگی وزارت آموزش و پرورش با نگاهی تاریخی به مسئله تنبیه بدنی در مدارس گفت: حدود ۵۰ تا ۷۰ سال پیش، تنبیه بدنی یکی از ابزارهای رایج و حتی رسمی تربیتی در بسیاری از مدارس کشور بوده و در دهههای گذشته، بهویژه دهه ۵۰، بهعنوان یک فرهنگ غالب شناخته میشده است. اما به گفته وی، با ارتقای سطح فرهنگی جامعه و تغییر نگرشها در حوزه تعلیم و تربیت، این شیوه بهتدریج کمرنگ شده و در دهههای اخیر، تنبیه بدنی از یک روش تربیتی به یک ناهنجاری رفتاری و منکر تربیتی تبدیل شده است.