به گزارش بولتن نیوز، اولین دوره فرهنگستان با اعضایی از جمله علی اکبر دهخدا، دکتر
محمود حسابی، بدیع الزمان فروزانفر، ملک الشعرای بهار و … کار خود را آغاز کرد.
در واقع فعالیت های همین اعضا سبب شد تا فرهنگستان به ابزاری برای حکومت رضا
میرپنج تبدیل نشود و نقش مستقل خود را در طول سال ها حفظ و ایفا کند. فرهنگستان
اول در طول فعالیتش، تصویب حدود 2 هزار واژه را در کارنامه خود دارد و باعث شد تا
بسیاری از واژه های پر کاربرد خارجی جای خود را به واژگان ایرانی دهند. شاید جالب
باشد که بدانید ابداع واژگان «دادگستری»، «شهربانی» و «شهرداری» به جای واژگان
«عدلیه»، «نظمیه» و «بلدیه» از خروجی های فرهنگستان دوره اول بود و اگر چه در
ابتدا از سوی مردم مورد استقبال قرار نگرفت و در مقطعی این واژگان مورد تمسخر واقع
شدند، اما با گذشت زمان، واژه های جدید جای خود را در ادبیات رسمی و محاوره کشور
باز کردند. شهریور ماه سال 1320 همزمان با اشغال ایران در جنگ جهانی اول این فرهنگستان تعطیل شد.
دور دوم فرهنگستان زبان و ادب فارسی در سال 1342 توسط محمد
مقدم تشکیل شد. در این دوره نیز افرادی چون محمود حسابی، صادق کیا، حسین گل گلاب و
رضازاده شفق عضو فرهنگستان بودند و تا سال 1357 برای حدود 6500 واژه، معادل سازی
فارسی انجام پذیرفت. این دوره با گسترش ارتباطات کشور با دول خارجی مقارن شده بود
و به همین جهت نرخ رشد واژگان انگلیسی، فرانسه و آلمانی در ادبیات روزمره مردم به
خصوص قشر روشنفکران و هنرمندان به شدت رو به افزایش بود. اما دوره این فرهنگستان
نیز با وقوع انقلاب اسلامی به پایان رسید تا اینکه در سال 1368 بر اساس مصوبه
شورای عالی انقلاب فرهنگی، فرهنگستان با ساختار و ترکیبی تازه احیا شد. از اعضای
شاخص این دوره جدید می توان به حضور استاد بهاءالدین خرمشاهی، مرحوم حسن حبیبی،
مرحوم سید جعفر شهیدی، مرحوم سیمین دانشور، مرحوم طاهره صفار زاده و غلامعلی حداد
عادل اشاره کرد.