به گزارش «نبض فناوری»، یو هان، از محققان این پروژه، میگوید: «غشاهای نمکزدایی آب باید بهطور همزمان شار آب و دفع نمک بالایی داشته باشند. انتظار میرود نانومواد کربنی، مانند نانولولههای کربنی و گرافن، به دلیل شیمی سطحی منحصربهفرد و تمایل به انباشته شدن در کانالهایی با قطر کمتر از یک نانومتر، این الزامات را برآورده کنند. با این حال، هم ترازی کانال و مشکلات انباشتگی، استفاده در مقیاس بزرگ آنها را در غشاها چالش برانگیز میکند.»
جی شن، نویسنده اول مقاله مربوط به این پروژه و محقق فوق دکترای گروه هان میگوید: «یکی از راههای رفع این محدودیتها از طریق غشاهای کربنی متخلخل دوبعدی با کانالهای حملونقل مولکولی زیر یک نانومتری منظم و یکنواخت است. با این حال، این غشاها معمولاً در محیط محلول سنتز میشوند، که باعث رشد تصادفی یک ساختار سهبعدی نامنظم با منافذ ضعیف میشود.»
یو هان، وینسنت تونگ، اینگو پینائو و لنس لی، روشی را توسعه دادهاند که به کنترل رشد چارچوبهای پلیمری دوبعدی و تبدیل آنها به لایههای کربنی فوق نازک با استفاده از رسوب بخار شیمیایی کمک میکند.