تابناک _ شاید تعداد کمی از افراد جامعه مخاطب برنامه های رادیویی و پخش مستقیم مذاکرات صحن علنی مجلس باشند؛ اما همان تعداد کم هم گواهی خواهند داد که پای ثابت همه جلسات مجلس تذکر و هشدار به نمایندگان برای حضور در جلسه و شرکت در رای دادن و حفظ نظم جلسه است. جملاتی به مانند «نماینده محترم رای خود را اعلام کنید»، «لطفا رای بدهید»، «برای احترام به جلسه و رعایت حد نصاب، جلسه علنی را ترک نکنید.»
واقع امر این است که متاسفانه بی توجهی برخی نمایندگان به مشارکت در رایگیریها در صحن پارلمان و عدم حضور در مجلس بارها سیستم قانونگذاری کشور را معطل گذاشته است و موجب شده جلساتی که به گفته کارشناسان برای هر دقیقه آن چند صد میلیون تومان برای کشور و نظام هزینه دارد، بدون نتیجه و یا کم نتیجه پایان یابد.
واقعیت تلخ دیگر این است که داستان تکراری عدم مشارکت در رای گیریها در ادوار مختلف مجلس وجود داشته، به طوری که شاید بتوان گفت مصوبههایی وجود دارد که جمع تعداد موافقان، مخالفان و آرای ممتنع با تعداد نمایندگان حاضر همخوانی نداشته و دلیل آن هم روشن است؛ برخی نمایندگانی کهه اند و موکلان آنها در حوزه انتخابیه شان برای همین رای دادنها آنها را انتخاب کرده اند، از آنها انتظار دارند به وظیفه اصلی خود عمل نمایند، نه اینکه حضور در جلسات انتخاباتی و گعدههای سیاسی یا حتی اقدامات نمایشی مانند اعلام آمادگی برای اعزام به غزه را به مهمترین عمل یک نماینده یعنی حضور در جلسات و مشارکت در رای دهی ترجیح دهد.
در پایان باید خاطرنشان کرد که بحث ایجاد تمایل آحاد مردم برای مشارکت در انتخابات امری خود به خودی نیست و از همین رخدادهای مهم است که میتوان به این مهم دست یافت. وقتی موکلان نمایندگان به این نتیجه برسند که نماینده انتخابی آنان نشستن بر صندلی جلسات و مراسم دیگر را بر نشستن بر صندلی سبز بهارستان ترجیح میدهد، قطعا به گونهای تصمیم میگیرد که نمی توان خیر مردم و نظام را در آن جستجو کرد.