والنسیا که سال گذشته قهرمان جهان شد، صرفاً به لحاظ ذهنی برتر از رقبایش بود، تیلور جوری روی او کار کرده بود که از یک کشتیگیر درجه چندم، قهرمان جهان ساخت و حریفی در خور در زاگرب نبود که برای او چالشساز شود. دِیک، اما نشان داد که او همچنان همان طبل توخالی است؛ پر از ادعا و سروصدا.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، کمتر از ۲۴ ساعت گذشته از مرحله نهایی انتخابی تیم ملی ایران و روشن شدن ترکیب تیم ملی آزاد کشورمان در مسابقات جهانی ۲۰۲۶، فاینالایکس هم برگزار شد تا مشخص شود چه کشتیگیرانی از آمریکا به مسابقات جهانی خواهند آمد.
در وزن ۸۶ کیلوگرم، جایی که کامران قاسمپور بعد از کسب طلای قهرمانی آسیا حضورش در این وزن در ترکیب تیم ملی ایران را برای دومین سال متوالی قطعی کرد، این کایل دِیک بود که از سد زاهید والنسیا گذشت و اجازه نداد ۲۴ ساعت هم از ادعا و کری سنگین او بگذرد.
والنسیا در آستانه دومین فاینالایکس متوالی که برای دوبنده تیم ملی باید با کایل دِیک رقابت میکرد، گفته بود «امروز نوبت من است، او (دِیک) نوبت خود را داشته است (اشاره به ۲ برنز المپیک، ۴ طلا و یک نقره قهرمانی جهان از سوی حریف)، دوبنده ۸۶ کیلوگرم در سالهای ۲۰۲۶، ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ برای من است.».
اما در نیمهنهایی به استثنای ثانیههای آخر، کشتی خوبی با عبدالرشید سعداللهیف گرفت و بعد از عوض کردن برد با باخت، در نیمهنهایی باختی یکطرفه را مقابل دیوید تیلور تجربه کرد تا سال غمانگیزی را پشت سر گذاشته باشد. سال ۲۰۲۵ هم شکست بسیار بدی مقابل زاهید والنسیا داشت و در ادامه در مسابقات کشورهای اسلامی به آرسنی دژییف آذربایجانی باخت. او با حضور در مسابقات قهرمانی آسیا و طلای ۸۶ کیلوگرم، بار دیگر به عضویت تیم ملی ایران درآمد.
کار قاسمپور در آستانه هم سخت است و کایل دِیک به مراتب سختتر از زاهید والنسیا؛ اما اگر کامران قاسمپورِ مدل ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ روی تشک برود، هیچکدام از این نامهایی که بالاتر ذکر شد، حریفش نخواهند بود، مسئله مهم، وضعیت خود کامران قاسمپور است.