۱۱:۳۰ – ۰۲ شهريور ۱۴۰۵
گاهی اوقات پنج دقیقه برای نماز وقت داریم، اما میخواهیم در یک دقیقه تمامش کنیم.
باشگاه خبرنگاران جوان – قطعا همه ما یک بار این را تجربه کردهایم؛ همین که قامت میبندیم، ریز و درشت خاطرات و فکرها جلوی چشممان راه میافتند و یکییکی مینشینند کنار گوشمان به تعریف کردن! همان لحظهای که میخواهیم بگوییم «الله اکبر»، انگار کل روزمان میخواهد از دریچه ذهنمان رد شود؛ تکلیف مدرسهای که هنوز تمام نشده، حرفی که با یک دوست رد و بدل شده، بازیای که نیمهکاره مانده؛ و بعد از نماز، خیلی وقتها با خودمان فکر میکنیم: «باز هم حواسم نبود…» و کمکم به این نتیجه میرسیم که ما بلد نیستیم نماز خوب بخوانیم. اما راستش را بخواهید، ماجرا آنقدرها هم که فکر میکنیم پیچیده نیست. بعد هم با خودمان میگوییم: «خب، این که نماز نشد!».
اما واقعاً نماز خوب یعنی چه؟ آیا باید از «اللهاکبر» تا سلام نماز اشک بریزیم؟ آیا باید آنقدر حال معنوی داشته باشیم که انگار مستقیم وسط آسمان ایستادهایم و با خدا حرف میزنیم؟
نماز خوب، از همان اول قرار نیست یک تجربه عجیب و غریب باشد.
