19 / 03 /1405
به گزارش خبرنگار آنا، حمیدرضا نمازی، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در مراسم رونمایی از سامانه «علمخوان» با اشاره به پیشینه تاریخی عمومیسازی علم اظهار کرد: در فلسفه علم و تاریخ دانش، بحث «ساینس پاپیولاریزیشن» یا عمومیسازی علم سابقهای دیرینه دارد. در سنت علمی ایران نیز نمونههای مهمی از این رویکرد دیده میشود.
وی افزود: از جمله میتوان به کتاب «من لا یحضره الطبیب» اثر رازی در قرن چهارم هجری اشاره کرد که با عنوان «طبالفقراء» نیز شناخته میشود. این کتاب در برابر آثاری، چون «طبالملوکی» یا «طب منصوری» که برای دربار و سلاطین نوشته میشد، برای عموم مردم تألیف شده بود و میتوان آن را از نخستین گامهای عمومیسازی علم پزشکی دانست.
نمازی با تبیین چارچوب نظری این حوزه گفت: در فلسفه علم، دو گروه هدف برای عمومیسازی تعریف میشود. نخست «حوزه عمومی»؛ فضایی میان دولت و حوزه خصوصی که شامل رسانهها، شبکههای اجتماعی، کافههای علمی، روزنامهها و خبرگزاریهاست. گروه دوم «علاقهمندان» هستند؛ افرادی که بهدلیل تجربه شخصی، ابتلا به بیماریهای مزمن یا دغدغههای میانرشتهای، پیگیر دانش تخصصی میشوند.