الهی…بک عرفتک…تو را با تو شناختم و برایت می خوانم….
می خوانم توئی را که هر وقت می خوانمت اجابتم می کنی و چه بسیار لحظه هایی که خواندی مرا و کاهلی کردم…
می ستایم توئی را که تنها کسی هستی که ناله های تمنایم را میشنوی….
می ستایم توئی را که تنها کسی هستی که چشم امیدم به سویش است….
می ستایم توئی را که گرامیم داشتی,به غیرم وانگذاشتی تا خوارم کنند,دوستم داشتی….
می ستایم تو را و صبرت را بر تمام خطاهایم…
الهی….همه ی کائنات به گرد تو می گردند,چشم امیدشان به سوی تو می گرید,”یا رب” “یا رب” گفتنشان,”الغوث” “الغوث” خواندنشان, می دانم که می شنوی….
می دانم که می بینی پریشان خاطریمان را,آشفته حالیمان را….
می دانم که مراقبمان هستی…..