حضور نمایشهایی با موضوع عاشورا در جشنوارهای مانند جشنواره تئاتر فجر همیشه با حساسیت و انتظاری دوچندان همراه است. تماشاگر نه تنها در پی تجربهای هنری که در جستوجوی عمق، خلوص و بیانی تازه از این واقعه مبنایی است.
نمایش «نقل سرخ» به کارگردانی سعید یزدانی و نویسندگی آرش عباسی با انتخاب سوژه ظریف و کمتر پرداخته شده حسرت جاماندگان و کسانی که نتوانستند در عاشورا حضور یابند، این انتظار را به شدت برمیانگیزد.
تمرکز بر محوریت حضرت ابوالفضل (ع) و نمادپردازی حول محور آب و عطش، وعده اثری نمادین و دروننگر را میدهد. با این حال آنچه بر صحنه میآید نه تنها آن عمق مورد انتظار را محقق نمیسازد که در دام ضعفهای اساسی ساختاری و اجرایی گرفتار میآید و در نهایت تجربهای ناکام و گاه خستهکننده را برای مخاطب به ارمغان میآورد. این نمایش بیش از آنکه یادآور حسرت تاریخی باشد، حسرت یک فرصت از دست رفته هنری را در ذهن تماشاگر بر جای میگذارد.