رئیس مرکز مطالعات منطقهای پاسداری از میراث ناملموس بر ضرورت پیگیری حقوقی حمله دشمن به راهآهن ایران تأکیدکرد.
جوان آنلاین: آتوسا مومنی، رئیس مرکز مطالعات منطقهای پاسداری از میراث ناملموس یونسکو نوشت: در پهنه منازعات مسلحانه، گاه مرز میان «ضرورت نظامی» و «جنایت تمدنی» گم میشود. آسیبهای اخیر به راهآهن سراسری ایران (Trans-Iranian Railway)، به عنوان اثری واجد «ارزش برجسته جهانی» (Outstanding Universal Value)، زنگ خطری را به صدا درآورده است که پژواک آن از مرزهای ایران فراتر رفته و وجدان میراثی جهان را مخاطب قرار میدهد. این رخداد، صرفاً یک حادثه در بستر جنگ نیست؛ بلکه سندی است که میتواند مصداق بارز نقض تعهدات بینالمللی در پاسداری از میراث مشترک بشری باشد.
به گزارش تسنیم، بر اساس اصول بنیادین کنوانسیون لاهه (Hague Convention ۱۹۵۴) و پروتکلهای الحاقی آن، هرگونه هدفگیری مستقیم یا بیملاحظه آثار فرهنگی که فاقد کارکرد نظامی هستند، ممنوع و به شدت محکوم است. حقوق بینالملل در اینجا مرزی صلب و غیرقابل عبور ترسیم کرده است: تمایز میان «پیامدهای ناگزیر جنگ» و «تخریب آگاهانه». تخریب اثری که در فهرست یونسکو به ثبت رسیده، نه یک خطای محاسباتی، بلکه تعرض به کنوانسیونی است که بیش از ۱۵۰ کشور جهان آن را به عنوان میثاق حفاظت از تمدن امضا کردهاند.
در پروتکلهای اول و دوم کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه، حفاظت از اموال فرهنگی نه یک توصیه، بلکه یک تکلیف قطعی (Positive Obligation) است.
حقوق بینالملل در اینجا مرزی صلب و غیرقابل عبور ترسیم کرده است: