ی شرکت کنند. این در حالی که از دست دادن کارگران ماهر به دلیل مهاجرت، معروف به “فرار مغزها”، چالشی را برای کشورهای مبدأ ایجاد می کند، همچنین می تواند فرصت هایی را نیز ایجاد کند.
هافمن پیشنهاد می کند که این موضوع قابل کاهش است. وی توضیح می‌دهد: «مطالعات نشان می‌دهد که مهاجرت نیروی کار ماهر، اغلب تأثیرات مثبتی بر کشورهای مبدأ دارد، به‌ویژه اگر حواله‌های کارگران ارسال شده و برای سرمایه‌گذاری مورد استفاده قرار گیرند، یا اگر کارگران بتوانند پیوندهای تجاری با شرکت‌های محلی ایجاد کنند».
 هافمن همچنین بر نیاز به چارچوب های مهاجرتی پایدارتر و فراگیرتر تاکید کرده و خاطرنشان می کند زمانی که کشورها وارد شراکت های مهارتی می شوند و موافقت نامه های دوجانبه مهاجرت کاری منعقد می کنند، باید کاملاً مبتنی بر گفتگوی اجتماعی و مذاکره با سازمان های کارگری و کارفرمایی در هر دو کشور باشد. هافمن هشدار می دهد که بدون این تعامل سه جانبه، بسیاری از طرح های مهاجرتی ممکن است برای ارائه نتایج بلندمدت دچار مشکل شوند. سازمان بین المللی کار به کار با شرکاء ادامه می دهد تا اطمینان حاصل کند که سیستم های مهاجرت منصفانه و مؤثر بوده و از مهارت کارگران مهاجر حداکثر استفاده صورت می گیرد.