نشست «سیاستگذاری هنر و اسباببازی» از سلسله نشستهای علمی دهمین جشنواره ملی اسباببازی، به همت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان صبح روز چهارشنبه ۱۷ دی ۱۴۰۴ با حضور طیبه عزتاللهینژاد، پوپک عظیمپور و فرزانه شریفی برگزار شد.
به گزارش ادارهکل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، در ابتدای این نشست طیبه عزتاللهینژاد استادیار پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات گفت: وقتی جامعهای میخواهد فرزندانی همسو با سیاستهای فرهنگی خود تربیت کند، ضرورت سیاستگذاری هنر بیشتر فهم میشود. پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات بیش از یک سال است که روی سیاستگذاری هنر متمرکز شده که یکی از مولفههای آغازین سیاستگذاری هنر هم حوزه مرتبط با کودکان و نوجوانان با محوریت اسباببازی است. پرسش اصلی هم این است که عملکرد ما در حوزه سیاستگذاری هنر طی چهاردهه گذشته چگونه بوده و میخواهیم بدانیم نقاط قوت و ضعف ما چه بوده است؟
گیمرهایی که دیگر کودک نیستند
در ادامه فرزانه شریفی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گفت: قریب به ۱۲ سال است که در حوزه بازیهای دیجیتال در بنیاد ملی بازیهای رایانهای بهعنوان پژوهشگر فعال بودهام. مخاطب بازیها بهصورت پیشفرض کودکان هستند اما بر اساس پیمایشهای مکرر، بازیهای دیجیتال دامنه گستردهتری دارند و هیچگاه مخاطبان بالاتر از ۶۰ و ۷۰ سال را هم از دست ندادهایم. بر اساس آخرین پیمایش کشوری، گروههای سنی کهنسال که ۵۰ سال به بالا محسوب میشوند، ۶ درصد جامعه گیمرها را به خود اختصاص میدهند.
او ادامه داد: ما امروز بالغبر ۲۹ میلیون گیمر در کشور داریم که ملاک تعریف آن هم بالای یک ساعت بازی در هفته است. از این ۲۹میلیون نفر، عمده افراد نه کودکان که جوانان و بزرگسالان هستند و این گروه ۷۰ درصد گروه گیمرها را تشکیل میدهند. ما گروهی از گیمرها را در کشور داریم که دوره بلوغ را پشت سر گذاشتهاند و به دنبال آن هستند که در کنار فعالیتهای دیگرشان، گیمر هم باشند. البته که گروه کودکان گیمر هم مهم هستند اما بازار بازیهای دیجیتال در دنیا هم متمرکز بر جوانان و بزرگسالان است. اینها گیمرهای مترویی هم محسوب میشوند که در طول روز و حین جابهجایی در سطح شهر از گیم استفاده میکنند.