
اقتصاد۲۴-جواد مرشدی میگوید «کشوری که دراین پانزده سال اخیر نرخ رشد اقتصادی منفی داشته و هیچ گونه سرمایه گذاری زیرساختی نداشته است! چطور در این پنج سال، رشد اقتصادی هشت درصد را خواهد داشت؟» این سوال بسیار مهمی است که نشان میدهد نظام برنامه نویسی بیشتر به جای این که سیاسی و سیاستمدارانه تدوین شود، با سیاسی کاری تدوین میشود. اما این وظیفه نمایندگان در قوه مقننه است که از این تناقضات ساختاری شیوه برنامه نویسی جلوگیری کنند.
-اساساً بزرگترین صورت مسئله عدم توسعه کشور فقدان تدوین صحیح اهداف، پیرو آن تبیین و ترسیم برنامههای راهبردی، در نتیجه بحث عدم تثبیت و ترسیم کارشناسی برنامه بودجههای سالانه و در نهایت عدم عمل منظم به برنامه است. این روند باعث شده که کشور علیرغم بهبود در برخی مقاطع، اما به طور کلی به حالت رکود و عدم توسعه پیش برود و از این رو ایران جایگاه خود را در جهان و خاورمیانه ازدست بدهد. همچنین آنجا که برنامه چشم انداز ۲۰ ساله وجود داشته، اغلب میان برنامه، اجرا و اهداف چشم انداز کاملا تضاد وجود داشته است. فقدان انسجام لازم در برنامه ریزی داخلی متاسفانه باعث شده روند اجرایی و مدیریت راهبردی کشور از نبود برنامه’ اعم از تعاملات با اقتصاد جهانی، صنعتی، تولیدی، کشاورزی، فرهنگی، رفاهی در رنج به سر برده و برنامهها اغلب توسط دولتها با دید و نظر سلیقهای و جناحی تدوین و اجرا شوند.
