توسعه اقتصادی پایدار بدون توجه به‌تمامی مناطق کشور مفهومی ناقص و ناتمام است. در شرایطی که رشد اقتصادی باید به‌صورت متوازن در جغرافیای ملی توزیع شود، مناطق کم‌برخوردار به‌عنوان بخش‌هایی از پیکره این جغرافیا نیازمند نگاهی تازه و برنامه‌ریزی‌های هدفمند هستند.
توسعه اقتصادی پایدار بدون توجه به‌تمامی مناطق کشور مفهومی ناقص و ناتمام است. در شرایطی که رشد اقتصادی باید به‌صورت متوازن در جغرافیای ملی توزیع شود، مناطق کم‌برخوردار به‌عنوان بخش‌هایی از پیکره این جغرافیا نیازمند نگاهی تازه و برنامه‌ریزی‌های هدفمند هستند. مناطقی که علی‌رغم کمبود‌ها و کاستی‌های زیرساختی از ظرفیت‌ها و مزیت‌هایی ارزشمند برخوردارند؛ ظرفیت‌هایی که اگر به‌درستی شناسایی و فعال شوند، می‌توانند نقش‌آفرین اصلی در رونق تولید، اشتغال‌زایی و جهش اقتصادی باشند. این مناطق در دل خود ذخایری از توان بالقوه دارند؛ از بوم‌گردی و جاذبه‌های منحصر‌ت‌های عظیمی را دارا هستند که متأسفانه موردتوجه قرار نگرفته است. افزون براین محرومیت‌ها موجب شده تا جمعیت‌ها از این مناطق بروند بنابراین می‌توانیم بستر رونق اشتغال و جاذبه‌های جدید را تعریف کنیم تا جذب افراد و سرمایه‌گذاران را نیز عملیاتی سازیم. نماینده مردم سبزوار در مجلس دوازدهم همچنین خاطرنشان کرد: مناطق کم‌برخوردار به‌راحتی قابلیت تبدیل به مناطق برخوردار رادارند و این مهم با فعال‌سازی ظرفیت‌ها عملیاتی خواهد گشت.
وی یادآور شد: معتقدیم که تمامی مناطق کم‌برخوردار ظرفیت‌های بالقوه‌اند که برای بالفعل شدنشان می‌بایست اندیشید و با فکر و سرمایه‌گذاری حرکت کرد.
او در پایان این گفتگو بابیان اینکه هر نقطه‌ای از کشورمان یک فرصت کم‌نظیر است، همچنین متذکر شد: به طورحتم هیچ نقطه‌ای در ایران اسلامی کم‌برخوردار به شکل حقیقی نیست بلکه تنها ممکن است به‌موجب بی‌توجهی به ظرفیت‌های موجود، بالفعل نشده باشد.