پس از گذشت بیش از دو سال از جنگ غزه، این پرسش همچنان مطرح است که رژیم اشغالگر چگونه توانست یکی از خونبارترین جنگها در تاریخ درگیری فلسطین را ادامه دهد؛ آن هم در حالی که جهان هر روز تصاویر کشتار، ویرانی و آوارگی مردم غزه را مشاهده میکرد.
جوان آنلاین: مرکز اطلاع رسانی فلسطین در گزارشی نوشت ؛ پاسخ این پرسش تنها به سلاح، حمایت سیاسی یا موازنههای بینالمللی محدود نمیشود، بلکه بخش مهمی از آن به شیوهای بازمیگردد که جنگ غزه برای افکار عمومی غرب روایت و بازنمایی شد.
بررسی هزاران گزارش مطبوعاتی و تلویزیونی درباره جنگ غزه نشان میدهد که این جنگ فقط یک نبرد نظامی نبود، بلکه همزمان نبردی بر سر روایت، زبان و چارچوب خبری نیز بود.
در بسیاری از پوششهای رسانهای غرب، قربانیان اسرائیلی با نام، تصویر، روایت خانوادگی و جزئیات انسانی معرفی شدند، اما فلسطینیان غالباً به صورت عدد و رقم در آمار روزانه شهدا و کشتهشدگان ظاهر شدند. تفاوت فقط در میزان پوشش خبری نبود، بلکه در زبان و واژگانی بود که برای توصیف هر طرف به کار رفت.
رسانههای غربی هنگام اشاره به قربانیان اسرائیلی، از واژگانی مانند «کشتار»، «وحشیگری» و «فاجعه انسانی» به طور گسترده استفاده کردند، اما شهادت هزاران فلسطینی اغلب با زبانی سرد، خنثی و آماری گزارش شد؛ گویی موضوع نه زندگی انسانها، بلکه صرفاً یک داده عددی در گزارشهای روزانه است.