۱۴۰۴/۰۸/۱۵ ۰۹:۲۱
ازنگاه فیلسوفان خداباور اگر خدا نباشد زندگی نه مقصدی دارد نه ارزشی و نه پشتوانهای برای اخلاق.درنتیجه دلیلی برای تعهد به اخلاقیات یا خیر عمومی نیز باقی نمیماند
پرسش:
چرا اگر خدا یا ایمان به خدا وجود نمیداشت، منطقاً زندگی بیمعنا و پوچ میشد؟
پرسش:
پاسخ:
مسئله معنا در زندگی، یکی از بنیادیترین دغدغههای انسان معاصر است؛ انسانی که در دل پیشرفتهای فناورانه و هیاهوی دنیای مدرن، اغلب دچار نوعی خلأ درونی و سردرگمی وجودی میشود. تجربهی تُهی بودن، بیهدفی و احساس پوچی، پدیدهای فراگیر در میان بسیاری از انسانهاست، بهویژه زمانی که زندگی تنها در چارچوب لذت، موفقیت مادی یا بقاء زیستی تفسیر میشود.
در این میان، دینباوران بر این باورند که ریشهی این بحران، در گسست انسان از مبدأ متعال نهفته است. ازنظر آنان، اگر زندگی انسان از یک حقیقت برتر و غایتی مقدس سرچشمه نگیرد، همه تلاشها، اهداف و ارزشها، درنهایت در برابر مرگ و فنا، بیپشتوانه و بیثمر جلوه خواهد کرد.