جنگلها، بهعنوان یکی از مهمترین اکوسیستمهای زمین، نقش حیاتی در تنظیم آبوهوای جهانی ایفا میکنند. این اکوسیستمها، که حدود 31 درصد سطح خشکی زمین (تقریباً 4.06 میلیارد هکتار) را پوشش میدهند، نهتنها زیستگاه میلیونها گونه گیاهی و جانوری هستند، بلکه در جذب دیاکسید کربن (CO₂)، تولید اکسیژن، تنظیم دما و چرخه آب تأثیرگذارند. جنگلها بهعنوان مخازن کربن عمل کرده و از طریق فتوسنتز، CO₂ اتمسفر را جذب میکنند، که به کاهش اثرات گرمایش جهانی کمک میکند.
جنگلها از طریق فتوسنتز، CO₂ اتمسفر را جذب کرده و آن را به صورت کربن آلی در توده زیستی (Biomass) خود، شامل درختان، برگها و خاک، ذخیره میکنند. جنگلهای استوایی، مانند آمازون، تا 50 درصد کربن ذخیرهشده در اکوسیستمهای خشکی را در خود نگه میدارند. طبق گزارشها، جنگلها سالانه حدود 15.6 میلیارد تن CO₂ جذب میکنند، که تقریباً نیمی از انتشارات سالانه جهانی CO₂ (حدود 35 میلیارد تن) را جبران میکند. این فرآیند، معروف به “جذب کربن” (Carbon Sequestration)، گرمایش جهانی را کاهش داده و دمای زمین را متعادل میکند.