گرفتهشدن نام آن از فردوس بهمعنای بهشت، خود گویای موقعیت جغرافیایی این منطقه است، اما گویا فوردو، بهشت تأسیسات هستهای ایران نیز به شمار میرود؛ چه اینکه ایران غیرقابلنفوذترین فعالیتهای مربوط به غنیسازی اورانیوم خود را از سالها پیش در این مرکز انجام میدهد.
فوردو نامی جدید در برنامه هستهای ایران بود که در سال ۲۰۰۹میلادی پس از مراکز هستهای اصفهان و نطنز مطرح شد و موجودیت آن به آژانس بینالمللی انرژی اتمی اعلام شد. تهدیدات کشورهای غربی در برنامه هستهای ایران مهمترین علت برای این بود که ایران بخشی از فرایند غنیسازی اورانیوم خود و سانتریفیوژها را به این مکان زیرزمینی در عمق کوهها انتقال بدهد. رئیس سازمان انرژی اتمی کشورمان درباره اهداف ساخت این مرکز هستهای در کشور میگوید: بهعلت تهدیدهایی که میکردند و برای همه روشن است و تا به امروز هم میگویند همه گزینهها روی میز است و با توجه به هوشمندی ملت ایران، فوردو ساخته شد که مصون از حملات هوایی است و از کل فناوری غنیسازی کشورمان صیانت میکند. فوردو ۴۰ متر زیرزمین است و ۹۰ متر پوشش کوه دارد. یعنی عملا دسترسی برای انهدام آن برخلاف نطنز به صفر رسیده است.
