این کتاب یک مانیفست برای بازگشت به «ارتباطاتِ انسانیِ واقعی» است. نیکلاس کار به ما یادآوری میکند که برای دوباره شکوفاشدن، شاید نیاز داشته باشیم کمی از این بارانِ دیجیتال فاصله بگیریم و به سکوت، به نگاه و به حضورِ فیزیکی بازگردیم.
این کتاب یک مانیفست برای بازگشت به «ارتباطاتِ انسانیِ واقعی» است. نیکلاس کار به ما یادآوری میکند که برای دوباره شکوفاشدن، شاید نیاز داشته باشیم کمی از این بارانِ دیجیتال فاصله بگیریم و به سکوت، به نگاه و به حضورِ فیزیکی بازگردیم.
سرویس دین و اندیشه خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)- پریا حیدری، دانشآموخته جامعهشناسی؛ در دهه اول قرن بیستویکم، وعده تکنولوژیهای ارتباطی، ایجاد یک «دهکده جهانی» بود؛ فضایی که در آن مرزهای جغرافیایی فرومیریخت و انسانها در پیوندی بیسابقه به هم متصل میشدند. اما دو دهه بعد، واقعیتِ موجود نشان داد که این «اتصال» (Connectivity) لزوماً به معنای «ارتباط» (Connection) نیست. ما امروز بیش از هر زمان دیگری به هم وصلیم، اما بیش از هر زمانی احساس تنهایی، گسست و سوءتفاهم میکنیم. کتاب «اَبَرشکوفایی» اثر نیکلاس کار، دقیقاً در همین نقطه حساس ایستاده است: واکاویِ این حقیقت تلخ که چرا ابزارهای پیونددهنده ما، درنهایت به ابزارهای جدایی و انشقاق بدل شدهاند.
