به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ تیم ملی فوتبال ایران دست خالی آمریکا را ترک کرد؛ این «دستخالی» به معنی آن است که به هدف و وعدهای که از قبل در سر داشتند، نرسیدند. امیر قلعهنویی و دستیارانش وعده کسب ۴ امتیاز و صعود دو مرحلهای از جام جهانی را داده بودند اما با ۳ امتیاز، در بین ۸ تیم برتر سوم، نهم شدند تا از راهیابی به مرحله حذفی بازمانده و وداع زودهنگامی با جام جهانی داشته باشند.
به گزارش فوتبال ۳۶۰، از آنجا که نه تیم ملی به هدفش رسیده و نه سرمربی این مجموعه وعدههایش را عملی کرده، انتظار میرفت آنها در سریعترین حالت ممکن عذرخواهی کرده و با نوشتن استعفا، مسیر را برای رشد و ارتقا فوتبال ملی باز بگذارند. با این وجود، در فراری رو به جلو، مجموعه کادر فنی تیم ملی «طلبکار» از آب درآمده و در باد کسب سه تساوی در جام جهانی خوابیده و از آن «دستاورد» میسازد. خطر واقعی و جدی دقیقا از همینجا شروع میشود؛ چراکه طرح و نقشه این عده برای فوتبال ملی، حسابی خطرناک است و ا
بخش خطرناک ماجرا مربوط به نادیده گرفتن جوانانی است که هرچقدر تلاش کنند، جایی در تیم ملی نخواهند داشت. کادر فنی کنونی، ظاهرا با عدهای کهنهسرباز، قولوقرارهای نهفتهای دارد و قرار است هرطور شده فرصتها فقط در اختیار آنها گذاشته شود. به این ترتیب، انتخاب مجدد و احتمالی آنها به عنوان مسئولان فنی تیم تا پس از جام ملتهای آسیا، تداوم خیانتی است که در حق جوانان فوتبال ایران میشود؛ همانهایی که در سالهای اخیر به قدر کافی نادیده گرفته شدهاند.
در سطحی بالاتر اما این تداوم، خیانتی آشکار به افقهای فوتبال ملی است؛ چراکه اصلاحات در این فوتبال مجددا به تعویق میافتد و فقط وعدههای پوچ برای حفظ صندلی و بقا، جای تلاش و کوشش را میگیرد. از اینجا به بعد اما دیگر توپ در زمین فدراسیون خواهد بود تا پیامش برای فوتبال ایران را مخابره کند؛ اینکه آینده برایش مهم باشد یا رابطهها را ترجیح دهد بستگی به تصمیمی دارد که اتخاذ خواهند کرد.
۲۵۸۲۵۸