به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مسجد در تاریخ اسلام تنها محل عبادت نبوده، بلکه همواره بهعنوان یکی از مهمترین پایگاههای اجتماعی، فرهنگی و حتی سیاسی مسلمانان نقشآفرینی کرده است. این جایگاه در تاریخ تشیع اهمیت بیشتری یافته، چراکه در بسیاری از مقاطع تاریخی، مساجد تنها مراکزی بودهاند که امکان طرح مسائل اجتماعی و سیاسی در آنها وجود داشته است.
در چنین بستری، منبر بهعنوان ابزار ارتباطی میان علما و مردم، به رسانهای مهم برای انتقال مفاهیم دینی و اجتماعی تبدیل شد. بسیاری از عالمان و واعظان دینی با استفاده از این ظرفیت، به تبیین آموزههای اسلامی و بیدارسازی افکار عمومی پرداختند. در میان این چهرهها، شهید آیتالله مرتضی مطهری از برجستهترین شخصیتهایی بود که با شناخت دقیق از ظرفیتهای مسجد و منبر، از آن برای پیشبرد اهداف نهضت اسلامی بهره برد.
شهید مطهری با برخورداری از دانش عمیق دینی و آشنایی با مسائل فکری و اجتماعی جامعه، تلاش کرد با حضور در مساجد مختلف تهررسیهای امنیتی، ساواک پیشنهاد کرد که ادامه فعالیت او در دانشگاه تهران و همچنین سخنرانیهای مذهبیاش متوقف شود. در نهایت نام شهید مطهری در فهرست روحانیون ممنوعالمنبر قرار گرفت؛ فهرستی که شامل بیش از صد روحانی فعال بود و پیش از ماههای محرم و صفر برای کنترل سخنرانیها به مراکز مختلف ابلاغ میشد.
با وجود این محدودیتها، نقش شهید مطهری در بهرهگیری از ظرفیت مسجد و منبر برای آگاهیبخشی به جامعه، از مهمترین بخشهای فعالیت فرهنگی و مبارزاتی او به شمار میآید؛ نقشی که در شکلگیری فضای فکری و اجتماعی پیش از پیروزی انقلاب اسلامی تأثیر قابل توجهی داشت.
برگرفته از کتاب نقش مساجد و دانشگاهها در پیروزی انقلاب اسلامی
منبع:شبستان