سینمای محمدحسین مهدویان همیشه در نقطهای میان «روایت» و «بازسازی واقعیت» حرکت کرده است؛ از ایستاده در غبار تا ماجرای نیمروز، او نشان داده که به لحظههای ملتهب تاریخ معاصر علاقه دارد.
به گزارش مجله خبری نگار،از همان ابتدا، «نیم شب» خود را بهعنوان فیلمی درباره وضعیت معرفی میکند، نه داستان. فیلم بیش از آنکه به یک خط روایی وفادار بماند، مجموعهای از موقعیتها را کنار هم میچیند؛ موقعیتهایی که قرار است تصویری از یک جامعه درگیر بحران را بسازند. این انتخاب، در نگاه اول جسورانه است، چون فیلم را از الگوی کلاسیک قصهگویی جدا میکند، اما در عمل، به یکی از پاشنهآشیلهای اثر تبدیل میشود.