یکی از مهمترین ویژگیهایی که Mortal Shell را از بسیاری از آثار مشابه متمایز میکند، سیستم Shellها است. این مکانیک به شما اجازه میدهد وارد بدن جنگجویان مرده شوید و از ویژگیها و تواناییهای منحصربهفرد هر یک استفاده کنید. بازی با میانگین زمان تجربه حدود ۱۰ تا ۱۳ ساعت، اثری نسبتاً کوتاه و متمرکز است که تلاش میکند بدون افزودن محتوای اضافی و غیرضروری، تجربهای جمعوجور و چالشبرانگیز ارائه دهد.
شما در نقش سرگردان (Foundling)، موجودی مرموز که به نظر میرسد قرار بوده بهعنوان نهال (Seedling) یا فرزندی از پدر تاریک عمل کند، وارد این جهان میشوید. مأموریت شما جمعآوری غدد و پایان دادن به چرخه جنون و غرور بشری است. در نبرد نهایی با رهاشده (The Unchained)، مشخص میشود که سرنوشت شما تنها پایان دادن به این چرخه نیست؛ بلکه قرار است جایگاهی در خدایگان (Pantheon) به دست آورید و حتی از پدر خود فراتر بروید. روایت Mortal Shell با وجود ابهام و پیچیدگی، فضایی اسطورهای و رازآلود ایجاد میکند که به یکی از ویژگیهای متمایزکننده بازی تبدیل شده است.
هاروس، گوشتپوسته (Harros, the Husk)
با این حال، سیستم پری یکی از نقاط ضعف قابلتوجه بازی محسوب میشود. زمانبندی برخی حملات و واکنش بازی همیشه دقیق و قابل اعتماد نیست و در بعضی مواقع، مشکلات مربوط به هیتباکس و ثبت نشدن ورودی دکمهها باعث میشوند پری کردن به تجربهای آزاردهنده تبدیل شود.
در Mortal Shell، بازیکن به چهار سلاح اصلی دسترسی دارد که هرکدام مجموعه حرکات (Moveset)، سرعت، برد و قابلیت ویژه (Weapon Ability) مخصوص به خود را دارند. برخلاف بسیاری از بازیهای همسبک که تعداد زیادی سلاح مشابه در اختیار بازیکن قرار میدهند، در Mortal Shell هر سلاح هویت و سبک مبارزه کاملاً متفاوتی دارد و انتخاب آن میتواند تأثیر مستقیمی بر نحوه رویارویی شما با دشمنان داشته باشد.
موسیقی متن Mortal Shell توسط گروه Atrium Carceri، از نامهای شناختهشده در سبک دارک امبینت و موسیقی صنعتی، ساخته شده و یکی از نقاط قوت بازی محسوب میشود. قطعات موسیقی با فضای تاریک، وهمآلود و افسردهکننده جهان بازی هماهنگی خوبی دارند و به ایجاد حس تنهایی و ناآرامی کمک میکنند. با این حال، برخی منتقدان موسیقی متن را چندان بهیادماندنی نمیدانند و معتقدند در طول بازی تأثیر چندانی بر جای نمیگذارد.