Keeper بازی عجیبی است. شاید این موضوع چندان تعجببرانگیز نباشد، چون تازهترین اثر استودیوی Double Fine است؛ استودیویی که سالهاست با سبک خاص و منحصربهفرد خود شناخته میشود. با این حال، بازی Keeper حتی در میان ساختههای همین استودیو هم اثری غیرمعمول به شمار میآید. این بازی بهسختی در قالب یک ژانر سنتی میگنجد و در برخی لحظات بیشتر به یک پروژه هنری فاخر شباهت دارد. با این حال، این همان Double Fine است، در خالصترین و بیامانترین حالتش و همین موجب ارزشمندتر شدن بازی میشود.
حرکت دوربین توسط بازی کنترل میشود، نه بازیکن و به همین دلیل، بخش سمت راست کنترلر فقط برای تغییر جهت نور فانوس کاربرد دارد. این طراحی موجب میشود تا هر صحنه مثل یک قاب مشخص نمایش داده شود تا در نتیجه، یک تصویر شگرف و دقیق برای بازیکن به نمایش در بیاید. میتوان گفت این بازی از نظر بصری یکی از بهترین کارهای Double Fine تا امروز محسوب میشود. ظاهر بازی Keeper حالتی رویایی و شبیه به نقاشی دارد که جلوهی سینمایی آن را کامل میکند. در میانهی داستان، بازی Keeper اولین تغییر بزرگ خود را نشان میدهد. در این بخش، دوربین کمتر ثابت است و بازیکن آزادی بیشتری برای کاوش دارد. این تغییر باعث میشود تا پیدا کردن مسیر درست یا کار بعدی کمی سختتر شود. در این مرحله لازم است بیشتر جستوجو کنید و گاهی به مکانهایی برگردید که قبلاً از آنها عبور کردهاید.