در دنیای سینمایی اکشن و رزمی، یک قانون نانوشته وجود دارد؛ آن هم اینکه اگر فرمولی پر فروش است، آن را ادامه بده؛ بدون تغییر. در نتیجه چنین دیدگاهی، باعث ایجاد نوعی کلیشه میشود. کلیشهای …
در دنیای سینمایی اکشن و رزمی، یک قانون نانوشته وجود دارد؛ آن هم اینکه اگر فرمولی پر فروش است، آن را ادامه بده؛ بدون تغییر. در نتیجه چنین دیدگاهی، باعث ایجاد نوعی کلیشه میشود. کلیشهای که معمولا تمام فیلمهای جکی چان بر پایه آن ساخته شدند. یک روایت خطی با حضور کهن الگوهای قهرمان، ضد قهرمان، استاد و همکار. این همان فرمولی است که معمولا فیلمهای اکشن تجاری بر پایه آن بنا شدند.
اما در مورد فیلم Karate Kid: Legends، اوضاع کمی فرق میکند؛ با وجود اینکه برخی اتفاقات در این فیلم قابل پیشبینی هستند، اما این قسمت، یک پیچش داستانی بزرگ درون خود دارد که تماشاگران را کمی متحیر میکند. البته در نیمه دوم فیلم، باز به همان فرمول کلیشهای خسته کننده بر میگردیم؛ انگار که بدانیم قرار است هر لحظه چه اتفاقی بی افتد. در ادامه با نقد فیلم Karate Kid: Legends همراه ویجیاتو بمانید.