فیلم F1 به کارگردانی جوزف کوشینسکی یکی از آن تجربههای سینمایی است که از همان ابتدا با وعده متفاوت بودن وارد میدان شد. در روزگاری که سینمای جریان اصلی هالیوود اغلب به بازتولید فرمولهای امتحانپسداده مشغول است، این فیلم با بهرهگیری از یک گونه سینمایی ورزشی کمتر دیدهشده، استفاده از فناوریهای سینمایی نوین و حضور ستارگانی از دنیای واقعی و خیالی، سعی دارد فراتر از یک اثر سرگرمکننده ظاهر شود. کوشینسکی پیشتر با تاپگان: ماوریک (Top Gun: Maverick) نشان داده بود که چگونه میتوان یک تجربه سینمایی مبتنی بر هیجان فیزیکی و واقعیتمحور خلق کرد. حالا در «اف۱» او همان مسیر را ادامه میدهد، با این تفاوت که این بار دنیای فرمول یک را بستر روایت قرار داده است.
فرمول یک در ظاهر ورزشی فناوریمحور و سرد است؛ اما فیلم «اف۱» نشان میدهد که در دل این ماشینها، مضمونهایی انسانی جاری است. بازگشت سانی هیز نمادی از میل انسان به رستگاری و یک شانس دوم است.