یک Evil Dead نیمپز!
فرانچایز Evil Dead از آن دسته مجموعههایی است که با یک ایده بسیار ساده کارش را شروع کرد، اما همیشه در تلاش این بوده که ببیند تا کجا میشود از همان ایده ساده جلو رفت و هنوز روح نسخه اصلی سم ریمی را حفظ کرد. خواندن از کتاب نفرینشده، بیدار کردن Deaditeها و بعد هم افتادن در جهنمی که خودت راه انداختهای، فرمولی است که هر بار میتواند شکل تازهای به خود بگیرد. گاهی این ترکیب نتیجه میدهد و گاهی فقط یادآوری میکند که تکرار یک ایده، لزوما به معنای زنده ماندن آن نیست.
Evil Dead Burn که به کارگردانی سباستین وانیچک ساخته شده، در نگاه اول میخواهد خودش را در ادامه همان مسیر قرار دهد، اما خیلی زود معلوم میشود که چیز زیادی برای اضافه کردن ندارد. نه آنقدر به ریشهها وفادار میماند که حس یک بازگشت حسابشده بدهد و نه آنقدر جسور است که بتواند تعریف تازهای از این جهان بسازد. در مقایسه با نسخههایی که فده آلوارز و لی کرونین از این مجموعه ارائه دادند، این فیلم جدید بیشتر شبیه تلاشی است برای ایستادن در سایه همانها، بدون آنکه بتواند از زیر آن بیرون بیاید. در ادامه این مقاله با نقد فیلم Evil Dead Burn همراه ویجیاتو باشید.