زیرژانر اسلشر، یکی از زیرژانرهای محبوب فیلمهای ترسناک است. قاتلی با سلاحی منحصر به فرد و انگیزهای خاص، شروع به کشتن انسانهای بیگناه و شاید گناهکار میکند. دهه هشتاد و نود، اوج ژانر اسلشر بوده …
زیرژانر اسلشر، یکی از زیرژانرهای محبوب فیلمهای ترسناک است. قاتلی با سلاحی منحصر به فرد و انگیزهای خاص، شروع به کشتن انسانهای بیگناه و شاید گناهکار میکند. دهه هشتاد و نود، اوج ژانر اسلشر بوده است. از فردی کروگر A Nightmare at Elm Street بگیرید تا مایکل مایرز Halloween. هر کدامشان با پوشش خاص خود، برای مدتها تبدیل به کابوس تماشاچیان میشدند. در کنار تمامی این قاتلان، دنیل روبیتایل Candyman نیز به یکی از این افراد شاخص در دهه نود تبدیل شد. یک ژاکت کرمی رنگ بلند، قلاب فلزی به دست و صدایی مور مور کننده. اگر اسمش را پنج بار جلوی آینه بگویی، ناگهان از پشت سرت ظاهر شده و تو را میکشد. او کندی من نام دارد.
این شخصیت توسط کلایو بارکر، نویسنده سبک وحشت بریتانیایی، در سال 1985 خلق شد. در سال 1992 برنارد رز این شخصیت را بر پرده سینما آورد. فیلم به محبوبیت رسید و در سالهای 1995 و 1999 برای آن دنبالههایی ساخته شد که هیچکدام به خوبی قسمت اول نبودند و فراموش شدند. حال جوردن پیل و نیا داکوستا بعد از حدود 20 سال، این شخصیت را دوباره روی پرده سینما آوردند و دنبالهای بر فیلم نخست را ساختند. با نقد این فیلم همراه ویجیاتو باشید.