یهودیهای نسل نو و غرغرهایشان
هر سفر و هر تجربه در خلال آن، چیزهایی جدید به مسافر میآموزد و باعث رشد شخصیتی او میشود. شناختن آدمها و مکانهای جدید و درآمیختن با این تجارب نو است که از او نسخهای پختهتر میسازند. با فیلم A Real Pain شاهد یک سفر هستیم؛ سفر نسلهای یهودی بعد از هولوکاست، هشتاد سال بعد، برای دوباره دیدن آنچه که بر سر اقوام و همکیشان آنها آمد. این سفر برای آنها چه چیزی در بر داشت؟ چه چیزی در آنها را روشن کرد؟ و چه چیزی به آنها آموخت؟ احتمالاً همانطور که نام فیلم هم میگوید، یک درد واقعی دسترنج این سفر به لهستان بود؟ در ادامه با ویجیاتو همراه باشید تا این فیلم را مورد بررسی قرار بدهیم.
همهکارهی این فیلم را میتوان جسی آیزنبرگ به حساب آورد که یک کمدین نسبتاً سرشناس محسوب میشود. تنها چند شخصیت در فیلم وجود دارند که توسط بازیگرانی چون کیرن کالکین، ویل شارپ، جنیفر گری و… ایفای نقش شدهاند. فیلمبرداری در لهستان صورت گرفته و A Real Pain اثری مشترک بین آمریکا و لهستان محسوب میشود. حال باید گفت که چه چیزی در آن حائز اهمیت و قابل توجه است. بهطور خلاصه بگویم: موسیقی و نماها خوب هستند، گاهی دیالوگها گیرا میشوند ولی هر چیز دیگری برای یک چشمِ غیر-یهودی اثری خنثی دارد.
