فیلم موج نو (Nouvelle Vague)، جدیدترین ساخته ریچارد لینکلیتر، بیش از آنکه یک فیلم درباره موج نوی فرانسه باشد، تلاشی برای بازاندیشی در خودِ مفهوم سینما است؛ تلاشی که از دل تاریخ برمیخیزد اما نگاهش معطوف به سینمای اکنون است. لینکلیتر در این اثر، نه بهدنبال بازسازی یک دوره تاریخی بهمعنای کلاسیک آن است، و نه قصد دارد صرفا ادای دینی ساده به اسطورههای تثبیتشده سینما انجام دهد. آنچه این فیلم را متمایز میکند، فاصلهگیری آگاهانه از نوستالژی صرف، و حرکت بهسوی نوعی تأمل فلسفی درباره چیستی سینما، زمان و تجربه همراه با آن است.
«موج نو» یکی از شخصیترین و در عین حال تاریخیترین آثار ریچارد لینکلیتر است. فیلمی که بدون هیاهو، اما با عمقی قابلتوجه، به ریشههای سینمای نوین بازمیگردد و آنها را از نو میسنجد.