سلین سونگ، که با فیلم زندگیهای گذشته (Past Lives) نگاهها را بهسمت خود جلب کرده بود، در فیلم مادیگرایان (Materialists) قدمی تازه در سینمای خود برمیدارد؛ فیلمی که اگرچه در سطح روایی ساده به نظر میرسد، اما زیر پوستش شبکهای از نقدهای اجتماعی، طبقاتی و فرهنگی تنیده شده است. با اثری مواجهیم که رابطهی عاطفی را در بستری اقتصادی و کالایی به تصویر میکشد؛ جهانی که در آن، حتی احساسات در معرض برچسب قیمت و قواعد عرضه و تقاضا قرار میگیرند.
بخشی از قدرت فیلم «مادیگرایان» در این است که به تجربههای زیستهی معاصر نزدیک است. شخصیتها قهرمانهای عاشقپیشه دور از دسترس نیستند، بلکه افرادی عادیاند که در میان فشارهای مالی، رقابت شغلی، و انتظارات اجتماعی به دنبال معنا میگردند.