وقتی روی صندلی سینما نشسته بودم، از عناصر به شدت خسته کننده و بی معنای فیلم بیزار شده بودم؛ خوشبختانه مخاطبهایی را میدیدم که بعد از پلانهای بسیار طولانی و خسته کننده فیلم، بلند میشدند …
وقتی روی صندلی سینما نشسته بودم، از عناصر به شدت خسته کننده و بی معنای فیلم بیزار شده بودم؛ خوشبختانه مخاطبهایی را میدیدم که بعد از پلانهای بسیار طولانی و خسته کننده فیلم، بلند میشدند و میرفتند و کمتر کسی تا آخرین لحظه فیلم نشست. درب میخواهد فیلمی شبیه به آثار کیارستمی باشد ولی خب این کار را به بدترین شکل ممکن انجام داده و در نهایت به درد پخش از شبکه استانی میخورد. با نقد فیلم درب همراه ویجیاتو بمانید.