فیلم سلاحها (Weapons)، جدیدترین ساخته زک کرگر پس از موفقیت چشمگیر «بربری» (Barbarian) است؛ فیلمی که نه تنها منتقدان ژانر وحشت، بلکه مخاطبان سینمای جدیتر را هم متوجه خود کرد. کرگر در اثر تازهاش پا را از محدوده یک فیلم ترسناک معمول فراتر گذاشته و تلاش کرده با ترکیب عناصر ژانر وحشت با ساختارهای روایی پیچیدهتر و دغدغههای اجتماعی، فیلمی خلق کند که هم هیجانانگیز باشد و هم اندیشهبرانگیز. از همان ابتدا روشن است که او قصد داشته در مسیری حرکت کند که فیلمسازانی چون جوردن پیل یا آری استر طی کردهاند؛ یعنی ساخت آثاری که از دل وحشت، تصویری از جامعه و روان انسان معاصر ترسیم میکنند.
کارگردان فیلم در مصاحبههایش تأکید کرده که الهام اولیه «سلاحها» از تجربهی شخصی او در از دست دادن یک دوست نزدیک آمده است. این تجربه، در متن فیلم به یک سوگ اجتماعی بدل شده که کل یک جامعهی کوچک را درگیر میکند.