نقد فیلم ترسناک رهایی (Drop)

کریستوفر لندون، کارگردانی که بیشتر با فیلم‌های ترسناک طنزآلودی نظیر «روز مرگت مبارک» (Happy Death Day) شناخته می‌شود، در فیلم جدید خود به نام رهایی (Drop) مسیر متفاوتی را پیش می‌گیرد؛ او از فضای طنز فاصله می‌گیرد و پا در قلمرو تریلر روان‌شناختی می‌گذارد و سعی می‌کند اضطراب دیجیتال را به تصویر بکشد. این فیلم با تمرکز بر یک موقعیت محدود اما پرتنش، موفق می‌شود مخاطب را درون یک فضای بسته و خفقان‌آور نگه دارد، جایی که فناوری، ترس، و تنهایی دنیای امروز به هم گره می‌خورند.

کریستوفر لندون، کارگردانی که بیشتر با فیلم‌های ترسناک طنزآلودی نظیر «روز مرگت مبارک» (Happy Death Day) شناخته می‌شود، در فیلم جدید خود به نام رهایی (Drop) مسیر متفاوتی را پیش می‌گیرد؛ او از فضای طنز فاصله می‌گیرد و پا در قلمرو تریلر روان‌شناختی می‌گذارد و سعی می‌کند اضطراب دیجیتال را به تصویر بکشد. این فیلم با تمرکز بر یک موقعیت محدود اما پرتنش، موفق می‌شود مخاطب را درون یک فضای بسته و خفقان‌آور نگه دارد، جایی که فناوری، ترس، و تنهایی دنیای امروز به هم گره می‌خورند.

کریستوفر لندون با «رهایی»  نه‌تنها یک تریلر نفس‌گیر خلق کرده است که گهگاهی موقعیت‌هایی تامل برانگیز خلق می‌کند و همزمان با سرگرم کردن، ما را به مرور زخم‌هایی وا‌می‌دارد که فراموش‌شان کرده‌ایم، یا دست‌کم فکر می‌کنیم که فراموش کرده‌ایم.

منبع  : مجله مایکت

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *