بردی کوربت با فیلم بروتالیست (The Brutalist) بار دیگر نشان میدهد که سینما برای او نه صرفاً ابزاری برای روایت داستان، بلکه راهی برای خلق یک تجربهی عمیقاً تأملبرانگیز است. فیلم، با داستانی که در طول سه دهه گسترش مییابد، سرگذشت لاسلو توث، یک معمار مهاجر را به تصویر میکشد؛ مردی که با جاهطلبی هنری و سنگینی خاطرات گذشته خود درگیر است و در دنیایی که از او انتظار دارد تسلیم قواعدش شود، تلاش میکند جایگاه خود را حفظ کند «بروتالیست» نهتنها اثری دربارهی معماری، بلکه تصویری از مبارزهی هنرمند با جهان بیرونی، از دست دادن، و سازشهایی است که برای ادامهی بقا باید انجام دهد. فیلم کوربت، با سبکی مینیمالیستی که سرشار از لایههای معنایی است، در بطن خود به پرسشهایی عمیق دربارهی هنر، قدرت، مهاجرت، هویت و رؤیای آمریکایی میپردازد.
در «بروتالیست»، قدرت در اشکال مختلف خود را نشان میدهد؛ از نفوذ ثروتمندان بر هنر گرفته تا سلطهی گذشته بر ذهن شخصیت اصلی. لاسلو، اگرچه در تلاش است استقلال خود را حفظ کند، اما بهتدریج درمییابد که بدون سازش، نمیتواند پیش برود.