در دورانی که پلتفرمهای استریم اغلب بر فرار از واقعیت تأکید دارند، Adolescence از نتفلیکس مانند پتکی بر وجدان جمعی فرود میآید. این درام چهارقسمتی بریتانیایی که توسط استیون گراهام و جک تورن ساخته شده و به کارگردانی فیلیپ بارانتینی (Boiling Point) است، از چارچوب ژانر جنایی – هیجانی خود فراتر رفته و به کاوش در فساد نهفته در مردانگی معاصر میپردازد. این سریال با الهام از تراژدیهای واقعی (قتل آوا وایت، ۱۲ساله، و الیان اندام، ۱۵ساله که هر دو توسط پسران نوجوان کشته شدند) کمتر یک “چه کسی این کار را کرد؟” و بیشتر یک “چرا این اتفاق افتاد؟” تکاندهنده است. Adolescence بررسی میکند که چگونه یک پسر ۱۳ساله، جیمی میلر (اوون کوپر)، از کودکی ساکت و شیفتهی فضا به یک عامل خشونت جنسیتی تبدیل میشود. این سریال در بحبوحهی تیترهایی دربارهی رادیکالیزهشدن نسلها و نیهیلیسم تیکتاکی پخش میشود و بهعنوان یک جرقهی فرهنگی عمل میکند؛ ترکیبی از کیفرخواست و مرثیه برای نسلی که در پرتگاه دیجیتال پرورشیافته است.