در دورانی که بخش عمدهای از سریالهای تلویزیونی یا به بازتولید الگوهای موفق گذشته متکیاند یا برای جلب توجه به بازیگوشیهای فرمی پناه میبرند، پلوریبوس (Pluribus) مسیری معکوس را انتخاب میکند. این سریال علمی تخیلی به دنبال این است که وضعیت «پس از بحران» را موضوع اصلی خود قرار دهد. جهانی که در آن در ظاهر مشکل اصلی حل شده است، انسانها خوشحالند، و رنج به حداقل رسیده است؛ اما دقیقاً همین فقدان رنج و تضاد است که به مساله اصلی بدل میشود.
«پلوریبوس» سریالی است که آرام پیش میرود، اما پرسشهایی مهم و ماندگار مطرح میکند. اثری که بهجای نمایش فاجعه، جهانی بیفاجعه را به چالش میکشد و نشان میدهد که حذف درد و رنج، الزاماً به معنای نجات انسان نیست.