نقد سریال ریپلی (Ripley) – بازگشت به ریشه‌های سبک نوآر

ریپلی (Ripley) یکی از تازه‌ترین سریال‌های نتفلیکس ساخته استیون زایلیان است که در هشت قسمت منتشر شده و بازخوردهای عمدتا مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرده. این سریال سومین اقتباس تصویری مستقیم از رمان «آقای ریپلی بااستعداد» (The Talented Mr. Ripley) نوشته پاتریشیا های‌اسمیت به حساب می‌آید؛ اولی فیلم فرانسوی «ظهر بنفش» (Purple Noon) محصول 1960 به کارگردانی زنه کلمان و با بازی آلن دلون و دومی هم اقتباس سینمایی معروف «آقای ریپلی با استعداد» محصول سال 1999 به کارگردانی آنتونی مینگلا و با حضور ستاره‌هایی مثل مت دیمون، جود لا و گوئینت پالترو. هرچند سریال «ریپلی» از نظر روایت کلی به این فیلم‌ها شباهت زیادی دارد اما از نظر پرداخت، در سطح کاملا متفاوتی قرار دارد و به نوعی ژانر نوآر را احیا کرده است.

ریپلی (Ripley) یکی از تازه‌ترین سریال‌های نتفلیکس ساخته استیون زایلیان است که در هشت قسمت منتشر شده و بازخوردهای عمدتا مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرده. این سریال سومین اقتباس تصویری مستقیم از رمان «آقای ریپلی بااستعداد» (The Talented Mr. Ripley) نوشته پاتریشیا های‌اسمیت به حساب می‌آید؛ اولی فیلم فرانسوی «ظهر بنفش» (Purple Noon) محصول 1960 به کارگردانی زنه کلمان و با بازی آلن دلون و دومی هم اقتباس سینمایی معروف «آقای ریپلی با استعداد» محصول سال 1999 به کارگردانی آنتونی مینگلا و با حضور ستاره‌هایی مثل مت دیمون، جود لا و گوئینت پالترو. هرچند سریال «ریپلی» از نظر روایت کلی به این فیلم‌ها شباهت زیادی دارد اما از نظر پرداخت، در سطح کاملا متفاوتی قرار دارد و به نوعی ژانر نوآر را احیا کرده است.

منبع  : مجله مایکت

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *